یلدا مبارک

جوانمردم؛

من رو ببخش که اصلا نتونستم بیام یلدا رو تبریک بزنم.

هفته گذشته خیلی خیلی سرم شلوغ بود. کارم تو اداره انقدر زیاد بود که حتی وقت غذا خوردن رو هم نداشتم.

ما مامان های شاغل ی وقت هایی که درگیری زندگی داریم مجبور به کشیدن بار مسئولیت کاری رو هم داریم و مدتی هم بود که مشکلاتی تو اداره برام پیش اومده بود. بگذریم.

شنبه 30 آذر مصادف بود با شب یلدا.

خانواده ما به دو مناسبت خیلی خیلی اهمیت میده. یکی شب یلدا یکی شب عید. خانواده پدرت بیشتر به شب چهارشنبه سوری اهمیت میدهند و من بیشتر چهارشنبه سوری ها اونجا هستم البته چند سالی هست که هم چهارشنبه سوری و هم شب سال تحویل اونجا هستیم تا مامان طاهره کمتر نبود عمه جون رو احساس کنه هر چند وجود عمه چیز دیگریست.(وای که چقدر دلمون براشون تنگیده)

خلاصه که از چند روز قبل مامان جون شروع کرد به میوه خشک کردن و میوه رو روی شوفاژ خشک کرد. مسقطی درست کرد. باباجون آجیل و میوه و هندوانه تهیه کردند. خاله ها هم که مشغول تزیین.

روی اپن آشپزخانه سفره یلدا رو انداختیم تا شما سفره رو متلاشی ننمایی.

حالا عکس هاش رو در اسرع وقت میزارم.

امسال دیگه لباس هندونه تنت نکردم. چون پارسال اصلا جنس مدل هندوانه آشور خوب نبود و زود شلوارش گشاد شد.

شب هم مامان جون غذای خوشمزه تهیه کرد و بعد هم که مشغول خوردن شما هم که حسابی کشمش و انار و میوه خشک و میوه خوردی.

 یک چیز حسابی جاش خالی بود و اون حضور پدرت بود. خونه مامان جون ولی تمامی فکرش پیش ما بود.

و ما هم فکرمون پیش پدرت. مامان جون و باباجون مدام میگفتند جای آقا بهمن حسابی خالی هست و تو تا این جمله رو میشنوید می گفتی : بابا بابا .

هر کاری کردیم با خاله ها که با we chat ارتباط برقرار کنیم خطوط اینترنت راه نداد که نداد تا ارتباط تصویری و مستقیم باشه.

خلاصه که شب یلدا هم شبی بود که حسابی خوش گذشت.

البته من شب یلدا رو شب اول مهر از نظر طولانی بودن میدونم. چرا چون یکساعت بیشتر میخوابم

ممنون از همه دوستانم که شب یلدا رو تبریک گفتند و من شرمنده همشون شدم.

ی خبر خوب هم که نی نی خاله مرجان جون 28 آذر به دنیا سلام کرد و اسمش شد آرش.انشاء اله که همیشه خوب و سالم و قلمبه باشه