ماه نهم

سلام قند عسلم؛

امروز 6 تیر ماه همزمان با تولد من شما رفتی تو 9 ماه. واقعا زود گذشت روز اول که فهمیدم شما یک ماهی هست که زندگیتو درون من آغاز کردی گفتم وای 8 ماههههههههههههههه.

حالا باید بگم وای 1 ماه. انتظار خیلی سخته بخصوص برای من . به ویژه که این مسائل اخیر پیش اومد صبر برام دیگه خیلی سخت شده.

توی این چند روز اخیر همه رو نگران کردم از بابا و مامان جونی و خاله ام گرفته تا مریمی و همکارام .

توی این ماه دیگه مجبور شدم رفتن به سرکار رو کاهش بدم الان دیگه هفته دو یا سه روز تو خونه هستم و مابقی رو صبح با آژانس می رم و غروب رو با همکارم میام. دیگه ترس برم داشته. به قول خاله مریمی به همه توصیه های ایمنی می کردم ولی خودم بی خیال همه چیز بودم. حالا توی این هفته های آخر تازه فهمیدم که باید خیلی خیلی مراقبت می کردم که نکردم. از پذیرایی مهمونیه حج مامان جونی و حاج بابا که جعبه و ساک بلند می کردم بگیر تا خونه تکونی عید که انجام دادم هیچ بلکه دکور خونه رو هم خودم  تنهای تنها عوض کردم بگیر تا این آخری که اسباب کشی بود و به قول خاله اعظم انگار نه انگار این دختر 8 ماهه حامله است.

به قول قدیمی ها بچه اول موش آزمایشگاهیه. ولی ببخش مامان منو به خاطر کوتاهی هایی کردم.

قول می دم که دیگه انجام کارهای سنگین رو به بعد از تولد شما بیاندازم.

دیشب هم مامان جونی و حاج بابا و خاله زینب و زهرا به دعوت باباجون مهربون آمدند خونه ما از شام.

بابایی از پیتزایی سر کوچه سفارش غذا داد و مامان جونی یک صندوقچه تزیینی و چشمی خوشگل برای اینکه شما چشم نخوری خرید خاله زینب و زهرا که قربونشون برم نفری 10 تومن و خاله اعظم مهربون هم 5 تومان با ی بلوز و شلوار خوشگل برای شما آورد. باباجون هم که می دونست من در کنار خانواده ام شاد می شم همه رو مهمون کرد.

خدا رو شکر می کنم به خاطر خانواده خوبی که داریم . از خدا ممنونم که پدر و مادر خوبی خدا به من داده به همراه خاله دوقلوهای مهربون و هم پدرشوهر و مادرشوهر مهربونی با ی عمه نگران که اون سر دنیا(ارومیه) همیشه نگرانه و عمو امیر مهربون به ما داده.

به هر حال امروز مامانت رفت تو سی سالگی هم من بزرگ شدم و هم شما. میگن تو شب تولد آرزو کنی خدا برآورده می کنه

آرزوی من اینه که کوچولوی مامانی به سلامتی و به راحتی به دنیا سلام کنه که هم من شاد بشم و هم باباجون و هم خانواده های من و پدرت.

مراقب باش گل پسرم