بزرگترین جوانمرد من

خدایا شکرت که سالم دوباره به زندگی برگشتم. خدایا شکرت که دوستهای خوبی دارم و خیلی خیلی از مامانها برام دعا کردند تا من برگردم و بتونم از مهراد بنویسم و کنارش باشم و مادری براش بکنم. فقط یادمه وقتی تو ریکاوری به هوش اومدم خدا رو از بابت زندگی دوباره شکر کردم. انگار هر چقدر بزرگتر میشم تعلقم به دنیا بیشتر میشه. البته بیشترین دغدغم مهراد هست و بس.   ...

به طور کل وقتی می خوایم غذا بخوریم مساوی هست با به هم ریختن کل میزغذا و کثیف شدن گل پسر ...

ای پسر بلا کجا رو میخوای آبیاری کنی ؟ البته همیشه به جای درختها خودش رو آبیاری میکنه عشق منننننن ...

...

ببخشید شما؟ ...

دریاچه ارومیه به همراه پدر این هم خود دریاچه ارومیه که متاسفانه چیزی از دریاچه باقی نمونده مهراد و صدف جون (دخترعمه) و خرگوش صدف جون این هم عکس مهراد تو باغ عمه پدرش(البته گل پسر خیلی حال ندار بوده ) این هم ی روز خوب آفتابی تو حیاط عمه کبری که حسابی مشغول شیطنت بودی ...

دوستان خوبم برای مدتی مجبورم به وبلاگ نیام. با توجه به مشکلات اخیر و بیماری که تو یک ماه و نیم گذشته کشیدم و فکر می کردم به خیر گذشته متاسفانه دکتر تشخیص دادند به عمل. کلمه عمل همیشه من رو ناراحت و کمی هم می ترسونه. ترس از ندیدن عزیزانم. شاید هم بی خود باشه با وجود اینکه سه بار زیر بی هوشی کامل رفتم باز هم می ترسم. صرفا به خاطر اینکه تیروئید دارم و همیشه دیر به هوش میام.(2ساعت دیرتر از نرمال) و می ترسم این دیر به هوش آمدن منجر به همیشه نیامدن بشه. نگران هیچی نیستم جز مهراد. مهرادی که زندگی رو به من هدیه داد. تو قسمتی از زندگی که دیگه همه چیز عادی شده بود، اومد و بوم زندگیم رو پر از رنگ های شاد کودکانه کرد تا من هم ...