تحریم عاطفه

گل پسرم؛

روزهایی که شما رو تو بیمارستان بستری کرده بودند. خیلی فکر کردم به خیلی دوستام و اقوام. به این نتیجه رسیدم تو روزهایی که دردمون شده تحریم اقتصادی و سعی می کنیم حساب دو دو تا چهارتامون رو داشته باشیم. سخت دچار تحریم عاطفه هم شدیم.

عاطفه، احساس، ابراز محبت این روزها خیلی خیلی دچار تحریم شده.

کاش در دهکده عشق فراوانی بود

توی بازار، محبت کمی ارزانی بود

کاش اگر گاه کمی لطف به هم می کردیم

مختصر بود

ولی ساده و پنهانی بود

شعری که از کودکی دوستش داشتم.

همیشه دلم میگیره از کسانی که ادعا دارند. از کلمۀ"وقت نکردم" بیزار شدم. خیلی ها بهم پیامک زدند:

سلام سحرجان، مهراد چطوره؟ ببخشید وقت نکردم بهتون زنگ بزنم.

وای که دیگه متنفرم. لعنت به این تلفن همراه که این همه من رو با همه دوستام و فامیلم دور کرده.

حالا دیگه آدم ها حساب دخل و خرج عاطفه و ابراز محبتشون رو می کنند که کم نیاد و خودشون لنگ نشند.

البته من هم زیاد همه خودم رو صرف اطرافیانم کردند و از میلاد مهراد سعی می کنم پا روی این دل لعنتی بزارم.

گل پسرم؛

روزی پیامی دریافت کردم مبنی بر اینکه : هیچ وقت همه خودت رو ابراز نکن. تو هم مثل من نباش. شاید خیلی خوب نباشم ولی حتی تو همین وبلاگش هم وقتی دوستی رو به عنوان دوست می پذیرم با تمام دل و جون غصه خور غمه هاش میشم.

پسرم عاطفه و ابراز محبت و احساس رو هیچ وقت حساب و کتاب نکن همیشه بروز بده حتی اگر مثل الان های من دریافت نکردی باز هم بروز بده چون شاید بنده خدا برنگردونه ولی خدای مهربون هزاران برابر بر می گردونه.